NIEZDOLNOŚĆ DO UCIECZKI

Inny pośredni dowód, że skóra płazów jest bardzo niesmaczna, co stanowi wystarczającą obronę, to niezdolność do ucieczki, jaka charakteryzuje wiele gatunków. Dowody bezpośrednie są oparte na obserwacji zwierząt, które pró­bowały pożreć salamandrę lub ropuchę, względnie takich którym wprowadzono siłą fragmenty płaziej skóry do jamy gębowej. U wielu zwierząt obserwowano w tej sytuacji rozmaite objawy zatrucia. Trzeba jednak stwierdzić, że reakcja na jad zależy w dużym stopniu od tego, z jakim gatunkiem płaza i z jakim gatunkiem drapieżnika przeprowa­dzono doświadczenie. Są bowiem płazy mniej i bardziej jadowite. Szczególnie trujące są niektóre gatunki amerykańskich ropuch, a mia­nowicie Bufo alvarius i B. marinus. Ten ostatni gatunek ma jadowitą nie tylko skórę, lecz również i mięśnie. Opisano przypadek ciężkiej choroby człowieka, który zjadł mięso B. marinus sądząc, że jest to mięso jadalnego gatunku płaza. 

Miło mi jest gościć Cię na moim blogu! Serwis który prowadzę poświęcony jest tematyce hobby. Mam nadzieję, że artykułu jakie tutaj zamieszczam Ci się podobają i będziesz wracać tutaj często oraz udzielać się w komentarzach!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)