UWAGI O POŻYWIENIU KIJANEK

Ogólne uwagi o pożywieniu kijanek wymagają uzupełnienia paru przykładami różnych specjalizacji. Znamy kijanki, których pokarmem są przede wszystkim bakterie tworzące cienki kożuszek na powierzchni wody, inne larwy bezogonowych potrafią chwytać i pożerać dość duże zwierzęta, a spotykamy wreszcie i takie, które są kanibalami. Niektóre południowoamerykańskie rzekotki składają jaja do maleńkich zbior­ników wodnych powstających po deszczu w pochwach liściowych palm i innych roślin. Wobec braku innego pokarmu kijanki pożerają się wzajemnie, tak że z setek zniesionych jaj zaledwie parę osobników w każdym zbiorniku osiąga przeobrażenie. Ilustracją rozmaitości przebiegu rozrodu płazów bezogonowych może być przykład, zaczerpnięty z tropikalnego lasu Ekwadoru. W lesie tym żyje 81 gatunków tej grupy, z których 34 mają typowy rozwój i rozród. Jeden z nich tylko składa jaja w dziuplach drzew, a inny do dołka wygrzebanego koło zbiornika wody. Czternaście gatunków skła­da jaja na liściach drzew, skąd deszcze spłukują wylęgłe kijanki do wody. Sześć gatunków ubija z wytworzonego śluzu pianę, pływającą wraz z jajami po powierzchni wody. Rozwój jaj przebiega w pianie, potem kijanki dostają się do wody. Sześć innych gatunków formuje gniazda z piany na wilgotnym lądzie, cały rozwój jaj, życie kijanek i przeobra­żenie przebiegają w tych gniazdach. U pięciu gatunków jedno z rodzi­ców przenosi wylęgające się kijanki z lądowego pienistego gniazda do wody. U jednego gatunku jaja rozwijają się w dołkach powstających w skórze grzbietu matki, wreszcie 14 gatunków składa jaja na lądzie, a z jaj wychodzą osobniki już przeobrażone. Rozwój trzech gatunków jest nieznany.

Miło mi jest gościć Cię na moim blogu! Serwis który prowadzę poświęcony jest tematyce hobby. Mam nadzieję, że artykułu jakie tutaj zamieszczam Ci się podobają i będziesz wracać tutaj często oraz udzielać się w komentarzach!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)